دیوارهای سیاه مصلی تهران، این روزها تنها یک سطح برای نوشتن نیستند؛ دفتر خاطرات مردمی‌اند که داغ فقدان رهبر شهیدشان را با واژه‌ها روایت کرده‌اند. هر جمله، تکه‌ای از اندوه است؛ هر امضا، نشانی از دلی که هنوز باور نکرده جای خالی او حقیقت دارد. بر این دیوارها، اشک به کلمات تبدیل شده است. برخی تنها نوشته‌اند «دلتنگت هستیم»، برخی عهد بسته‌اند راهش را ادامه دهند و عده‌ای نیز با چند واژه ساده، عمیق‌ترین احساسات خود را به یادگار گذاشته‌اند. دست‌خط‌های متفاوت، اما احساسی مشترک؛ روایتی از مردمی که خواستند سهم خود را از این وداع، با نوشتن بر دیوارهای سیاه مصلی ثبت کنند.