مدیرکل شیلات استان اردبیل تاکید کرد:
لزوم رفع موانع در مسیر اجرایی شدن طرح های پرورش ماهی در قفس
جلسه مشترک کارشناسی در خصوص الزامات بهداشتی و چالش های پرورش ماهیان در قفس منابع آبی نیمه طبیعی از قبیل سدها و تاکید بر رفع موانع این طرح با حضور نماینده دانشگاه علوم پزشکی برگزار شد.
![لزوم رفع موانع در مسیر اجرایی شدن طرح های پرورش ماهی در قفس](https://cdn.mojnews.com/thumbnail/3sfFl2OKtr2N/wYsQRh7N_U9-KhUZFvV4AomaL5yZePK-ajtEs8kcp-9YVVASashH6K5BPTC17PhAidh8SlFsB25MgjrEllAeh95wMgzs97JZ/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%B4+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%A7%D9%86+%D8%AF%D8%B1+%D9%82%D9%81%D8%B3.jpg)
به نقل از روابط عمومی اداره کل شیلات استان اردبیل، محمد اله بخش گفت: پرورش ماهیان در قفس یکی از روش های نوین آبزی پروری است که هدف از اجرای آن افزایش بهره وری آب، تولید محصول سبز، ارتقای سلامت سبد غذایی خانوارهای ایرانی، توسعه و اشتغال پایدار روستایی است.
مدیر کل شیلات استان تصریح کرد: این روش جهت بهره برداری تنها نیازمند اختصاص ۲ درصد از حجم منابع آبی است و اجرای کامل این طرح ها امکان تولید بیش از ۳۰۰۰ تن انواع آبزیان به ارزش ریالی ۴۵۰۰ میلیارد و اشتغال مستقیم و غیر مستقیم حدود ۱۵۰ نفر به شکل مستقیم و غیر مستقیم فراهم خواهد ساخت
وی به تشریح مباحث فنی و بهداشتی این روش پرداخت و افزود: پرورش ماهی در قفس یکی از رویکرد های سازمان خوار و بار جهانی و از اولویتهای سازمان شیلات ایران و از رئوس فعالیت های کشاورزی مورد تاکید در ذیل رویکرد اقتصاد مقاومتی و برنامه های آن است.
اله بخش ادامه داد: پرورش در قفس در بسیاری از موارد مبتنی بر ظرفیت بیولوژیکی منابع آبی بوده و نتایج مطالعات گذشته در داخل و خارج از ایران بر این موضوع که شاخصه های زیستی منابع آبی از قبیل پارامترهای فیزیکو شیمیایی، فون و فلور باکتریایی، میزان انباشت مواد آلی و جمعیت بنتوزی پس از اجرای این طرح ها هیچگونه تغییر معناداری نداشته و همچنان در دامنه استاندارد آن بوده است، تاکید دارند.
وی همچنین به مزایای اجرای این طرح پرداخت و گفت: به دلیل تاثیر مثبتی که استفاده از این روش در کنترل بار مواد آلی به واسطه استفاده از گونه های فیتوپلانگتون خوار دارد و نیز عدم رهاسازی گونه های پرورشی در تمام منبع آبی و صید راحت از دلایلی است که باعث شده این روش مورد توجه قرار بگیرد.
مدیر کل شیلات استان بیان کرد: عدم اختلاط گونه بومی با پرورشی، هزینه سرمایهگذاری پایین تر نسبت به دیگر روشهای تولید از قبیل احداث استخر بتنی، بی نیازی از تخصیص زمین و حفظ اراضی ارزشمند کشاورزی با قابلیت جابجایی راحت سازه های نگهداری آبزیان باعث شده این روش در بسیاری از کشورهای جهان از قبیل هند، چین، ترکیه، ایالات متحده آمریکا، کانادا و اتحادیه اروپا، بدون در نظر گرفتن محدودیت کاربری منابع آبی، فراگیر و مورد بهره برداری قرار بگیرد.
ارسال نظر